Vacature

Lieve vrienden, dierbaren en verwanten!

We zijn nu drie maand verder sinds we Quinta da Nora in Aljezur, Portugal; kochten. Een heus domein met een mega project om de Tempel van de Aarde in de Wereld te zetten.

We hebben hier non stop gewerkt, Yves en een afwisselend vrijwilligersteam om de yurts en het nodige voor te bereiden om mensen te ontvangen hier voor retreats. Veerle non stop om aan de website te werken, mensen te bereiken en PR te doen, en te zorgen voor …. Daarbuiten gaven we verder zweethutten, fire keeper training, workshops.

Deze mail gaat over waar we staan, bij aanvang van 2019 en onze vraag naar mensen die ons willen vervoegen hier in Aljezur, in onze Temple of the (H)Earth, om mee deze plek te hoeden en wat het kan betekenen in de wereld. Al deze info vind je onderaan. Neem even de tijd om deze tekst te lezen.. ze is geschreven uit het Hart …

Januari 2019… Sinds de krachtige activatie van de leeuwenpoort 8/8/2018 (ook Veerle haar verjaardag), en energie waarmee we 2019 ingingen, plus voorbije zaterdag de zonne eclips, worden we steeds meer uitgedaagd naar ons hart te gaan, authentiek te zijn en te luisteren wat werkelijk is, wat ego en wat ziel/hart. Wat is onze ware missie.

In 2018 tijdens de laatste nacht van mijn Vision Quest in Spanje (olv Bart en Hermine), kreeg ik een visioen: Nooit tevoren (ook niet met heilige planten) ervaren hoe vanuit je diepe ziel zo n duidelijke beelden kunnen ontstaan. Creeër de Tempel van de Aarde in deze wereld. Ik kreeg een helder visioen met een  duidelijke boodschap, maar geen precieze plek door waar deze Aardetempel mocht plaatsvinden. Wel in het Westen, omdat daar deze energie nodig is, om terug te gronden, terug de verbinding te maken met Moeder Aarde, met vader Aarde, om vrouwen en mannen terug naar hun gronding en hun oerkracht te brengen. Om hun hart en hun buik en visie terug in verbinding met de Aarde te brengen.

Onze reis in de wereld begin vorig jaar, bracht ons tot Portugal, een plek waar ik al 20 jaar kom en vertoef, en dat voelt ook als thuis. De plaats die we mochten ontvangen van het universum, met crowdfunding en steun van zovele vrienden, is een enorm krachtplek waar maskers er niet meer toe doen, waar je uitgenodigd wordt om naar je schaduw en spiegels te kijken. Nature as a Mirror of your Soul…. Iedereen die hier al geweest is, om te werken of om te Zijn, is al in ont-moeting gegaan met stukken van zichzelf die mogen geheeld en getransformeerd worden. Je kwetsbaarheid krijgt hier ook een plek, daar mogen we doorheen willen we onze ware (oer)kracht (terug) ont-dekken. Niet altijd makkelijk, wel een uit-daging om stukken van jezelf recht in de ogen te durven kijken en niet langer geschuild te gaan. Yves liet me onlangs het Engelse filmpje zien gemaakt door vrouwen die vergeving vragen aan de mannen, om hun verwarring, om hun ja die eigenlijk een nee is, om hun twijfels en hun verlangens die nooit worden uitgesproken. Wat hebben we toch een weg afgelegd en nog steeds te gaan in Waarachtig Zijn. Pfff, ik zucht al bij dit schrijven bij dit krachtig woord: Waarachtig in het Leven Staan. Durven Ja te zeggen en Durven Nee te zeggen, en het dan ook echt menen. Yves geeft in maart een workshop No More Mr Nice Guy… We zouden ook een No More Mr Nice Woman kunnen geven… want ook dit is aan de orde merk ik steeds weer. Als vrouw uit onze slachtoffer rol kruipen en al het oude ont-krachten om werkelijk Ja en Nee te zeggen, los van oude wonden die we steeds weer opnieuw als excuses gebruiken om in ons verhaal verder te leven en te zagen en te zeuren. Ik (h)erken het ook bij mezelf. Het is toch de makkelijke weg. De vinger wijzen naar onze voorouders, moeders, vaders, weet ik wie of wat, die ons allemaal wat aangedaan hebben. Veel makkelijker is het hierin te blijven en in deze verhalen te blijven hangen dan onze Waarachtigheid op te nemen, ons eigen levensverhaal te schrijven en onze Ware Missie, Hoeder en Hoedsterschap te aanvaarden. Velen denken dat alleen maar Heilige Planten wijsheid bevatten, dat we daar de ware boodschappen mogen ontvangen. Van de ene naar de andere ceremonie en leven we gewoon ons verhaal verder. Want de echte ceremonie is het alledaagse leven, wat en hoe we leven. Uiteindelijk zit alles in onszelf en kunnen we keuze maken om het stil te maken vanbinnen, te verbinden met de aarde, met onze ware kern, in de stilte van een zweethut te gaan zitten, bv. en te luisteren naar onze innerlijke wijsheid.

We leggen steeds weer ons verhaal bij anderen, en krijgen dan boodschappen waar we verder niets mee doen. Wanneer gaan we werkelijk Staan voor wie we zijn? Ons verleden erend omdat onze diepste wonden juist onze grootste uitdaging en kracht zijn in deze wereld. Dat waar we gekwetst zijn geweest, fysiek of emotioneel of mentaal of energetisch, dat we daar uit of over heen stappen en kijken met de ogen van een adelaar om te zien dat alles precies nodig is of was om te groeien en te transformeren in dit leven. Voor onszelf, en voor al onze dierbaren en verwanten. Alleen al dit beseffen, maakt ruimte, opent een nieuwe space voor jezelf waar je Waarachtig kan zijn. Maar het vraagt Moed en dat missen we vaak omdat we bewust of onbewust  vervallen in ‘ik kan niet’ of ‘het lukt me niet’, of ‘wat ik heb mee gemaakt is … ‘…

2019 is een krachtjaar. In de zweethut van 8/8/2018 werden we uit de hut geduwd/getrokken, letterlijk, om te gaan Staan, no nonsense, in wie we zijn, en niet langer te leuteren over intenties waar we verder toch niets mee doen.

Aan allen die van oud op nieuw in de zweethut zaten… Go and Stand voor je waarden, je ware normen, je waar verlangen. Laat alle ‘Maars’ vallen en doe een stap voorwaarts. Anders verspil je tijd, van jezelf en van anderen. In de vrouwencirkel met de Rite of the Womb & the Rite of the Sacred Tree vorige vrijdagavond (vlak voor de zonne eclips van 5 januari), heb ik zoveel ware kracht gevoeld van de aanwezige vrouwen, zaadjes van licht die mogen doorsijpelen naar al onze dierbaren en verwanten.

Terug naar Temple of the Earth. Ik had het over jezelf tegen komen. Over je grenzen tegenkomen. Daar kan ik van mee spreken de voorbije maanden. In de overgang waarin ik zit, trok in onlangs de Wijze Vrouw als kaart voor de komende periode. Die wil niet zomaar in het leven staan. Die wil in liefde en verbinding leven, luisterend naar haar ware behoeften en wat klopt en niet klopt, luisteren naar haar lichaam, die alle wijsheid bevat, luisteren naar de natuur, die alle wijsheid bevat, luisteren naar de stilte en de leegte, die alle wijsheid bevat. Dan merk ik dat ik een kronkel zit die me ontzettend kwetsbaar en ook krachtig maakt. Die maakt dat ik alleen maar kan verwoorden wat er in me omgaat. Geen Sluiers of Maskers meer. Intern vaak heftig en het is zoals het is …

De Andes heeft me hier al zoveel over geleerd… Als je naar het Titikaka meer reist, het heilige meer van de Inca’s, draagster van vrouwelijke energie, net zoals de Andes, dan wordt je uitgedaagd en uitgenodigd  (afhankelijk van waar je aan toe bent) om in balans te komen, tussen je vrouwelijke en je mannelijke energie, tussen je mannelijke en je vrouwelijke energie. Geen omhulsels meer. Als een vision quest (Aniet gaf nog aan dat onze ceremoniële reis vorig jaar naar de Andes precies een voortzetting was van haar Vision Quest)…  je kan zoveel ontvangen als je durft open te staan en durft je hart te openen.

Dat is hier ook zo. Een krachtplek die je uitdaagt. Een hommel (de lente is hier al) zoemt om me heen…  over uitdaging gesproken!

Yves en ik hebben al ellenlange gesprekken gehad. Dat dit geen plek is om alleen te dragen, dat het ook niet klopt die iedereen hier strandt om op te laden en om zichzelf te voeden, en dat wij leeglopen. En dat wat wij hebben uit te dragen, veel breder is. De zweethut is bij uitstek mijn Tempel van de Aarde. Hier, in Belgie, in Nederland, in de Andes,  in Nieuw-Zeeland, in Hawaii… waar dan ook ter wereld.

Hier terug alles verkopen, is niet de optie die we willen. In mijn visioen van de Temple of the Earth, zie ik een gemeenschap. Geen gemeenschap waarvan wij de dragers zijn, zoals het tot nu toe is. Iedereen komt hier, ook al is het om te werken, en iedereen gaat opgeladen en met inzichten haar huis. Het is nier ook een prachtige plek met alles erop en eraan om thuis te komen in jezelf. En wij maar zorg dragen voor alles en iedereen.

Mijn hart en lichaam zeggen Nee, dat klopt niet, dat is niet de energie die hier thuishoort. We zijn op zoek naar mensen die hier werkelijk willen wonen, zonder op ons neer te vallen, die hier mee een centrum willen uitbouwen, op eigen Hoeder en Hoedsterschap. De ruimte is er; We zijn op zoek naar enkele mensen die hier Waarachtig willen wonen en werken, vanuit hun Hart. Niet die hier vrijwillig komen wonen en waar wij voor moeten zorgen, maar die hier willen thuiskomen en mee van deze plek een Tempel van de Aarde uit te bouwen. Dus je eigen verantwoordelijkheid te nemen. Mensen die complementair aan ons zijn, om deze community te dragen. Waar een wederzijds natuurlijk spontaan en goed gevoel bij is. Zo heb ik het ook gezien in mijn visioen de vierde nacht van de quest in mijn aardetempel. Ik geloof in de juiste vrouw en man op de plaats.

Er dwarrelt een traan over mijn wang als ik dit schrijf. Ik erken mijn eigen kwetsbaarheid en ook mijn eigen missie. Waar ik sta in mijn leven. Dat is niet alleen op één plek, dat is in de wereld, daarmee ben ik groot gebracht, van kinds af aan leefde ik tussen andere nationaliteiten en verschillende werelden. Dat is deel van wie ik ben. Geen vrouw van één plek. Ik wil de deur achter me kunnen dicht trekken om een moeder-dochter weekend met hartsvriendin Agnes te kunnen geven, om een zweethut te kunnen geven, ook in België en Nederland waar zoveel stromende en openende energie is om samen te zinken in deze warme helende bedding van de aarde, om een reeks rituelen en inwijdingen te kunnen geven, om te kunnen co-creëren met moedige hartsvrouwen zoals Hermine, Diana, Myriam, Klara, Carole, Vanessa, Helena, … om groepen naar de Andes (ook mijn thuishaven) te kunnen begeleiden op onze ceremoniële reizen, om samen met mijn schat onze trainingen te kunnen geven (Fire Keeper, Sjamanisme & zweethut training) en onze bijdrage te leveren aan alle festivals in Belgie en Nederland, juist omdat dit alles deel uitmaakt van de Tempel van de Aarde. En weten dat het hier een plek is waar ook retreats en workshops kunnen doorgaan, , dat hier mensen zijn die mede kunnen dragen. Juist omdat deze plek zo bijzonder is, zo krachtig is, zo bijzonder in energie is.

Het kost me inspanning en moed om dit te schrijven. Als dubbele leeuwin in de overgang, vraagt de Wijze Vrouw me om dit te schrijven en uit te reiken naar de wereld. Dit voelt kloppend.

Voel je je geroepen om van deze Temple of the (H)Earth deel uit te maken, stuur ons een mail naar info@templeoftheearth.org

We sturen je de volgende vragen:

  1. Wie ben je vanuit je Hart? Op welke manier resoneert je Hart met deze plek op aarde?
  2. Waarom zou je hier willen wonen en werken?
  3. Ben je bereid om mee verantwoordelijkheid te dragen?
  4. Waarin ben je goed? We geloven in de juiste vrouw/man op de juiste plaats. Wat vind je werkelijk fijn om te doen of te creëren in het leven?
  5. Kan je samenwerken met anderen?
  6. Wat is je kracht en wat zijn je groeipunten?

Meer specifiek zijn we op zoek naar mensen die (en/of) graag in de tuin werken, die graag zorgen voor anderen en voor de aarde, die graag koken, die graag administratief werk doe, die graag bouwen, er niet van uitgaan dat er voor hen gezorgd wordt maar die mede hier willen Zijn, verbinden, werken, leven voor deze plek en voor de Temple of the (H)Earth willen gaan, ook plantrekkers, die ook zonder ons hier kunnen leven en werken en alles draaiende houden. Om mee dit centrum willen uitbouwen in overvloed. Als we vanuit overvloed starten, dan kunnen we overvloed voor iedereen creëren. Dat is onze intentie. Fijn als je voor de opstart eerst financieel onafhankelijk bent. We staan ook open voor mensen die willen investeren.

Stuur ons je voorstel!!!

versturen naar info@templeoftheearth.org 

tav Veerle Phara & Yves 

meer info? www.templeoftheearth.org of www.kachina-creative2energy.com