[:en]Inspiring Blogs for Women[:nl]Inspirerende Blogs voor vrouwen[:]

[:en]Dear women,

21 March 2020, spring equinox and almost new moon. The birthday of my daughter Sara Yula who was welcomed 24 years ago in this life, in Chile, Latin America.
For the Celts its the feast of Ostara and the day of the Oak, a holy day where light and dark are in balance, the days are getting longer and the life force of nature is palpable.

We are currently going through an intense journey of which we do not know where the journey is heading to. What we do know is that new opportunities can only present themselves if we surrender to the not knowing, to the void.

What happens when all appearances disappear and we fall back on ourselves. Falling back in the void, the silence. Questioning (again) who we are, what we come here to do and what we are on our way to…. It is time now to find our own way. To enter the spiral and travel inside. To reflect about what we’re doing in this world…

Spring announces a feminine period, nature sprouting and growing fertile in the months to come. An ideal time to honor, heal and respect our own true feminine nature.

This spring, which goes hand in hand with the spread of the corona virus, calls into questioning where our connection with the earth and our feminine nature has gone to.

The second chakra of the world is at/around Lake Titicaca, the Sacred Lake of the Incas in Peru and Bolivia. In respect of her we call her Mama Qocha or Paqarina (Quechua). When we sail on her, we honor her and offer her coca leaves, sweets, cookies, wine. We thank her for her immeasurable beauty and silent power, we express our gratitude to her for allowing us to be on her, to be protected, supported and carried by her. That we may grow as human beings, that we may live our feminine energy, in softness, power, in compassion, beauty and awareness.

I have been around and on the lake a dozen times, everyone who has landed there already knows and feels and is aware of the feminine power of the lake. If you live too much in your male energy as a woman, then you will be brought down by her, then you will get sick, you will have breathing problems, your lungs can have a hard time, you can be feverish and sometimes you even have to vomit. There are remedies that can alleviate your suffering, but the best healing is to give yourself some rest, silence, stay in bed for a day, accept being sick, soften yourself and to surrender to the feminine energy of the Andes think and feel why this happens on a journey you have been looking forward to for so long….

I feel there is a key in and around Lake Titicaca for all mankind. It’s no coincidence that Aramu Muro, the incredibly magical power site, is situated close to the lake. Aramu Muro carries the energy of Lemuria and the motherland Mu, is a gateway to another world, and a perfect place to ground, root yourself and reflect on yourself and what you actually come here to do on earth….

Isn’t the same thing happening now? Our whole world is too masculine, too patriarchal. Important decisions are still made by a handful of people who think they incarnate the truth in ten high air-conditioned office buildings. By men in costumes and women in suits who determine from their mind and control where we should all head to.

The virus brings down our whole world, holds a mirror to the whole world. A mirror that asks us to go back to earth and honour our true feminine nature again.
In indigenous cultures, decisions were made on Earth, in a circle around a fire. Leaders looked at nature, at the stars, at the fauna and flora, at the position of the sun and the moon to make decisions and choices. Nothing was simply decided thinking that we are superior to the earth, the stars, the planets, the cosmos.

With the rise of the Roman Empire and the entrance of the Roman Catholic Church, our roots were literally and figuratively cut off. Mother Earth no longer had any signification, women were deprived of all rights. The heritage of the Great Mother was labeled as heretical and history was twisted. Since then there has been a fear of the primeval feminine, of the universal feminine, of the feminine power and wisdom.
Throughout the centuries, we lived cut off from the earth. For the benefit of the Church, of the higher, of the masculine energy/patriarchal society. For the benefit of the spirit, the mind/ratio, thought, control, science, our agenda, individualism, order, structure, limitation and linear thinking.
And also of the higher transcendental. God and the light come from above. All earthly gods were banished. As a result, we have been waiting centuries for the light from above. The salvation from above. We gaze upwards as if all the answers are there.

We live cut off from our source. The earth’s separation has left deep wounds. We no longer have access to important areas of the mind that are connected with the creative power of the earth and the sacred knowledge directly from the source. We are missing part of our unity and we are no longer whole.
With all the consequences. Without earth, no grounding, no home, no centering, no healing. We miss the key to unload all the ballast, everything we consciously and unconsciously store in our energy, towards the earth.

Our true connection to earth is lost. We no longer honor the mother for what she means to us. If we lack the connection and the dialogue with the earth, then there is no more nourishment from the earth. We lose ourselves in materialism, in junk and synthetic food, in addictions and in the feeling and the thought that we need everything outside of ourselves. Long live the shopping centers. In Santiago de Chile, parents take their children on Sundays to Parque Mall, to a shopping center called Parque (Park). People live everywhere in the world in apartment buildings, where they have lost all connection with the earth.
We have lost something essential, which also manifests itself in the chaos in which we live, in the not being genuine and authentically on earth, through which competition, jealousy and distrust can flourish.

It is time to open our hearts back to the earth and nature and to restore our connection with nature. Descend from our skyscrapers and apartment buildings and get back in dialogue with the earth, meet her again and learn to listen to her messages and what she has to tell us. Rooting us back in the earth. Let the earth heal us. If we want to be true, solid people, we must learn to root our feet deep in the well, from where life grows. If your life is built on something solid, then winds and storms can come, they can blow you in all directions, but you will remain strong if you can hold on firmly to that life force, deep in the earth. By connecting with the earth, we receive a force from within that makes us live on our true path. The connection with the Great Mother, is like a primal energy that goes beyond time, place and personality. She yearns to heal us again, to go through this life together again.

Beautiful mother earth, mother nature, in so much gratitude for who you are. You can save humans from the virus like no other one now. If we could all go back and dare to learn that Earth is a powerful channel of all that we don’t have to carry with us, humanity would be healed…

Veerle Phara Plumita
A female Warrior & Earth Keeper


A place to come home and reconnect with the earth and nature.
Are you interested in investing in this place and coming to live here? To build this place together into an authentic earth temple where all the elements within and around ourselves are in balance. We are mainly looking for people who are practical and organizational. Permaculture is also welcome. Please send an email to info@templeoftheearth.org[:nl]24 maart nieuwe maan

Lieve vrouwen,

ik schreef deze tekst naar aanleiding van het virus en wat me door de aarde werd doorgegeven. Als je de tekst liever niet leest, kan je ook naar de agenda gaan door meer naar beneden te scrollen.

Ik nodig je graag uit op een zoom vrouwencirkel op zondag 29 maart van 10u30 tot 12u30.
Om te delen hoe het met ons gaat en hoe we als vrouwen kunnen blijven verbinden.
Wil je er graag bij zijn?
Registreer op voorhand voor deze cirkel:

We zijn net de lente equinox voorbij en dinsdag 24 maart is het nieuwe maan.  De Kelten vierden op 21 maart het feest van Ostara en de dag van de Eik, een heilige dag waarop licht en donker in evenwicht zijn, de dagen verlengen en de levenskracht van de natuur voelbaar is.

We gaan momenteel door een intense reis waarvan we niet weten waar ze naartoe gaat. Het lijkt wel alsof we globaal in een ceremonie zitten waar we ons alleen maar aan kunnen overgeven. Wat we wel weten is dat nieuwe opportuniteiten zich enkel kunnen aandienen als we ons overgeven aan het niet weten, aan de leegte, aan the void.

Wat schiet er over als alle uiterlijke schijn wegvalt en we terugvallen op onszelf. Terugvallen op de leegte, de stilte. Het (opnieuw) in vraag stellen wie we zijn, wat we hier komen doen en waarnaar we op weg zijn…. Het is een tijd nu om onze eigen weg te vinden. De spiraal naar binnen te gaan en de weg inwaarts te nemen. Om na te denken waar we mee bezig zijn in deze wereld…

De lente kondigt een vrouwelijke periode aan, de natuur die ontluikt en vruchtbaar groeit de komende maanden. Een ideale tijd om onze eigen ware vrouwelijke natuur terug te eren, te helen, te respecteren.

Deze lente die samengaat met de verspreiding van het corona-virus, vraagt om het in vraag stellen waar onze band met de aarde en onze vrouwelijke natuur, gebleven is.

De tweede chakra van de wereld ligt bij/rond het Titicacameer, het Heilige meer van de Inca’s in Peru en Bolivia. In respect voor haar noemen we haar Mama Qocha of Paqarina (Quechua). Als we op haar varen, eren we haar en offeren we haar cocablaadjes, snoepjes, koekjes, wijn. Danken we haar voor haar onmetelijke schoonheid en stille kracht, danken we haar dat we op haar mogen leunen, dat we door haar beschermd, gesteund en gedragen worden. Dat we mogen groeien als mens, dat we onze vrouwelijke energie mogen leven, in zachtheid, kracht, in compassie, schoonheid en bewustzijn.

Ik ben al een twaalftal keer rond en op het meer geweest, iedereen die er al geland is, weet en voelt en is bewust van de vrouwelijke kracht van het meer. Als je als vrouw teveel in je mannelijke energie staat, dan word je door haar onderuit gehaald, dan word je ziek, krijg je ademhalingsproblemen, je longen kunnen het zwaar te verduren hebben, je kan koortsig zijn en soms moet je zelfs overgeven. Er bestaan wel remedies die je leed wat kunnen verzachten, maar de beste heling is jezelf rust gunnen, verstillen, een dag in bed blijven, uitzieken, jezelf zacht maken en in overgave aan de vrouwelijke energie van de Andes even nadenken en invoelen waarom je dit nu voorvalt op een reis waar je zo lang naar hebt uitgekeken….

Naar mijn gevoel ligt er een sleutel in en om het Titicacameer voor de hele mensheid. Niet toevallig dat Aramu Muro, de ongelofelijk magische krachtsite, vlak aan het meer ligt. Aramu Muro draagt de energie van Lemurië en het moederland Mu, is een poort naar een andere wereld, én een perfecte plaats om te gronden, te aarden en stil te staan bij jezelf en wat je hier nu eigenlijk komt doen op aarde…

Gebeurd nu niet net hetzelfde? Onze wereld is te mannelijk, te patriarchaal. Belangrijke beslissingen worden nog steeds genomen door een handjevol mensen die in kantoorgebouwen met airco op tien hoog denken de waarheid in pacht te hebben. Door mannen in kostuum en vrouwen in mantelpakjes die vanuit hun mind en controle bepalen waar we allemaal naartoe zouden moeten evolueren…

Het virus haalt heel onze wereld onderuit, houdt een spiegel voor de hele wereld. Een spiegel die vraagt om terug naar de aarde te gaan en onze ware vrouwelijke natuur terug te eren.
Bij inheemse volkeren werden beslissingen genomen op de aarde, in een cirkel rond een vuur. Leiders keken naar de natuur, naar de sterren, naar de fauna en flora, naar de stand van de zon en de maan om beslissingen en keuzes te nemen. Niets werd zomaar beslist denkende dat wij superieur zijn aan de aarde, de sterren, de planeten, de kosmos.

Met de opkomst van het Romeinse rijk en de ingang van de Rooms-Katholieke kerk, werden onze wortels letterlijk en figuurlijk afgesneden. Moeder Aarde had geen betekenis meer, vrouwen werden alle rechten ontnomen. Het erfgoed van de Grote Moeder werd als ketters bestempeld en de geschiedenis werd verdraaid. Sindsdien leeft er een angst voor het oervrouwelijke, voor het universele vrouwelijke, voor de vrouwelijke kracht en wijsheid.
Door de eeuwen heen, leefden we afgesloten van de aarde. Ten voordele van de Kerk, van het hogere, van de mannelijke energie/patriarchale samenleving. Ten voordele van de geest, de mind/ de ratio, de gedachte, de controle, de wetenschap, onze agenda, individualisme, orde, structuur, begrenzing en lineair denken.
En ook van het hogere transcendentale. God en het licht komen van boven. Alle aardse goden werden verbannen. Gevolg is dat we al eeuwen wachten op het licht van boven. De redding van boven. We staren naar boven alsof daar alle antwoorden liggen.

We leven afgesneden van onze bron. De afscheiding van de aarde heeft diepe wonden achtergelaten. We hebben geen toegang meer tot belangrijke gebieden in de geest die verbonden zijn met de scheppende kracht van de aarde en de sacred knowledge direct van de bron. We missen een deel van onze eenheid en we zijn niet meer heel.
Met alle gevolgen vandien. Zonder aarde geen gronding, geen thuis, geen centering, geen heling. We missen de sleutel om alle ballast, alles wat we bewust en onbewust opslaan in onze energie, te ontladen naar de aarde toe.

Onze ware verbinding met de aarde is zoek. We eren de moeder niet meer voor wat ze voor ons betekent. Als we de connectie en de dialoog met de aarde ontbreken, dan is er geen voeding meer van de aarde. We verliezen onszelf in materialisme, in junk en synthetisch voedsel, in verslavingen en in het gevoel en de gedachte dat we van alles nodig hebben buiten onszelf. Mensen leven overal ter wereld in flatgebouwen, waar ze alle connectie met de aarde kwijt zijn.
We zijn iets essentieels verloren, wat zich ook uit in de chaos waarin we leven, in het niet waarachtig Zijn op aarde, waardoor competitie, concurrentie, jaloezie en wantrouwen weelderig kunnen tieren.

Het is tijd om ons hart terug te openen voor de aarde en de natuur en onze band met haar te herstellen. Af te dalen van onze wolkenkrabbers en appartementsgebouwen en terug in dialoog te gaan met de aarde, haar terug te ont-moeten en te leren luisteren naar haar boodschappen en wat ze ons te vertellen heeft. Ons terug te wortelen in de aarde. Laten helen door de aarde. Als we waarachtige, soliede personen willen zijn, dan mogen we leren om onze voeten diep in de bron te wortelen, vanwaar het leven groeit. Als je leven gebouwd is op een soliede ondergrond, dan kunnen winden en stormen komen, die kunnen je alle kanten op blazen, maar je zal sterk blijven staan als je stevig kan vasthouden aan die levenskracht, diep in de aarde. Door ons te verbinden met de aarde, ontvangen we een kracht van binnen uit die ons verder doet leven op ons ware pad. De verbinding met de Grote Moeder, is als een oerenergie die verder gaat dan tijd, plaats en persoonlijkheid. Ze hunkert ernaar om ons weer te helen, om weer samen door dit leven te gaan.

Prachtige moeder aarde, moeder natuur, dank je voor wie je bent. Je kan als geen ander de mens redden van het virus nu. Als we allen terug kunnen en durven te leren dat de aarde een krachtige kanalizator is van al wat we niet bij ons hoeven te dragen, dan zou de mensheid zo geheeld zijn…

Veerle Phara Plumita
a Female Warrior seeking for Harmony and Beauty on Earth[:]